Laf

In het mooiste park van deze stad zie ik al jaren een man rijden in een elektrisch karretje. Hij mist zijn benen. Lente, zomer, herfst en winter: hij is er altijd. Hij is altijd alleen. Ik ken hem uit mijn jeugd. Hij woonde meer dan 30 jaar geleden in een straat achter de mijne, in de gegoede nieuwbouwwijk van een dorp in de buurt van de gruwelstad Eindhoven. Afgezien van een hoop overspel in het kader van de seksuele revolutie en een jogger die dood neerviel in het bos gebeurde er niks in dat dorp. Op een nacht werd er … Lees verder Laf

Immigrantenpoëzie op leven en dood

Met zijn bundel “Gedichten“, in kapitalen gedrukt, maakte Yahya Hassan een verpletterend succesvol debuut. In rauwe, ritmische poëzie vertelt Hassan over zijn jonge leven dat is doordesemd van geweld, de islam, criminaliteit, drugs en instellingen. Hij wordt tegenwoordig noodzakelijkerwijs beveiligd. Met het eerste gedicht is de toon gezet. In zevenentwintig regels met de titel “Jeugd” erboven wordt geschetst hoe vijf kinderen op een rij staan. Daarbij een vader met een knuppel. De kinderen huilen, laten urine lopen van angst. De vader schreeuwt het aantal klappen dat hij uitdeelt op de handen van zijn zoons en dochters, terwijl in een andere … Lees verder Immigrantenpoëzie op leven en dood

Voor altijd

Op het wonderlijke randje van meisje en vrouw. Lange, donkerblonde haren met een licht weerbarstige krul erin vallen tot ver over haar schouders. Prachtige witte tanden, volle rozerode lippen. Regelmatige trekken. Grote ogen, die stralend de jadegroene kleur van haar zomerkleedje weerspiegelen. Haar naam betekent vreugde en ze is dolverliefd. Op de jongeman die naast haar zit en op haar viool en op haar hond en eigenlijk op de hele wereld. We babbelen, de zon schijnt, er waait een briesje. Dan komt de uitbaatster van ‘Nash Bagels’ naar ons tafeltje. Haar blik valt op mijn telefoonhoesje: het ziet eruit als … Lees verder Voor altijd

Vlaggen en swastika’s

(foto Alexander Bakker) Het was bij een demonstratie tegen racisme in Nederland, eind maart dit jaar in Amsterdam, dat er leuzen tegen Israël werden meegedragen en er o.a. bij de Dokwerker met een zwarte jihad-vlag werd gezwaaid. De politie greep niet in. Achteraf ontstond er veel discussie over of dit organisatoren en deelnemers aan te wrijven was en of de grens van de vrijheid van meningsuiting hiermee werd overschreden of niet. Burgemeester van der Laan en allerlei vooraanstaande Nederlanders en politici putten zich uit in verklaringen. Ze hadden de spandoeken en vlaggen niet gezien. Het is onmogelijk om alles en … Lees verder Vlaggen en swastika’s

Tel Aviv onder vuur

Nog voordat ik één voet op het zinderende asfalt van het grote busstation van Tel Aviv heb gezet, voel ik het temperatuurverschil met Jeruzalem. De vochtige warmte omhelst me als een dierbare vriendin uit mijn jeugd die ik te lang heb moeten missen. Hier is geen briesje uit de heuvels die de heilige stad omringen. Als de wind aflandig is, ontbreekt iedere verkoeling. Binnen drie kwartier heeft de lijnbus met airco me voor ongeveer vier euro van de religieuze naar de meer seculiere, in ieder geval veel mondainere hoofdstad van Israël gebracht. Een dergelijk verschil bestaat niet in Nederland. Volgens … Lees verder Tel Aviv onder vuur

Luchtalarm in Jeruzalem

Net nadat ik gisteravond om ongeveer 22.00 uur de vrolijke en levenslustige taxichauffeur (“In Israel life is never boring”) een fooi had gegeven, ging het luchtalarm af. “Ga bij die winkels naar binnen. Daar zijn jullie veilig,” zei hij en wees ons de weg. Daar stond ik ineens tussen mensen die ik niet kende, in een situatie die ik niet kende en de sirenes loeiden en loeiden maar. Binnen een enkele minuut was de straat helemaal leeg. Het schijnt dat je zelfs anderhalve minuut de tijd heb om jezelf in veiligheid te brengen. In de winkel was iedereen kalm en … Lees verder Luchtalarm in Jeruzalem

Jeruzalem: vijf observaties

I Onderweg naar de markt loop ik kriskras door straten en straatjes. Opeens komen er uit een poort jongens van allerlei leeftijden tussen de twaalf en de zestien naar buiten gerend. Ze zien er netjes uit in hun donkere broek en wit overhemd, met hun kortgeknipte haar en het keppeltje op het hoofd. Geen rugzakken, hoodies of sneakers. Vlak voor mijn neus ontstaat een schermutseling tussen twee jongens uit een groepje van een stuk of zeven van die knullen, waarbij de één de ander een paar rake en agressieve schoppen tegen het bovenbeen verkoopt. “Hee!” schreeuw ik, voordat ik het … Lees verder Jeruzalem: vijf observaties