Love rules

Collega’s vallen bij bosjes en in sommige klassen zijn wel vijf leerlingen ziek. “Het heerst”, hoor je dan. En ik weet nooit wat er heerst; het zegt me niks. Ik kan me eindeloos laten omhelzen en kussen door snotterige, hoestende, koortsige mensen zonder daar ooit enige last van te hebben. Laatst was er iemand die me geen hand wilde geven, omdat ze iets onder de leden had en me niet wilde besmetten. Ik heb haar hartelijk uitgelachen. De arrogantie. Ik krijg het niet van een ander. Ik krijg het hooguit van mezelf. Daarom ben ik totaal niet bevreesd voor mijn … Lees verder Love rules

Buurmeisje

De sleutels zaten nog in het slot van de buitendeur van de benedenburen. Zoiets heeft een gezellige charme als je in een dorp woont, maar in Amsterdam is het geen ideale situatie. Ik belde dus aan. De dochter des huizes deed open. Ongeveer 15 jaar oud, klein van stuk, het haar strak naar achteren in een paardenstaart, ogen zwart omrand, een zilveren knopje vlak onder de onderlip, trainingspakachtige outfit. “Hallo” zei ik en wees met een vriendelijke glimlach naar de sleutelbos. “Kut!” Het kwam uit haar tenen. Ze haalde de sleutels uit het slot. “Bedankt. Doeidoei.” En de deur werd … Lees verder Buurmeisje

St. Maarten

Alweer zes jaar geleden opgetekend… Ingrid en ik hadden afgesproken om naar Club 11 te gaan op zaterdagmiddag om half drie, de dag van St. Maarten. Aan de voet van het oude TPG-gebouw (tijdelijk onderkomen van het Stedelijk Museum) omhelsden we elkaar weer sinds een maand of twee. “Je ruikt naar Sinterklaas,” zei ze, want ik had net een mandarijntje gegeten. Ingrid is dol op traditionele familiefeesten, maar de verjaardag van de oude man uit Spanje spant de kroon. En hoezeer ze ook oog heeft voor de noden van de gediscrimineerde medemens: Zwarte Piet moet zwart blijven. Er zijn grenzen. … Lees verder St. Maarten

Over een plant en emoties

Aan het begin van het lesuur sta ik bij de deur om iedereen te begroeten met een hand en wat persoonlijke aandacht: een grapje, een aansporing, een compliment. Vandaag spreek ik ook nog even apart op de gang met een jongen die ik er de vorige keer moest uitsturen omdat hij een brutale mond tegen me had. We maken goede afspraken en lopen samen de volle klas in. De les kan beginnen. Maar dan staat ineens de conciërge in de deuropening en vertelt hoe er enkele minuten geleden vanuit het gebouw een plant naar beneden is gegooid: bijna op het … Lees verder Over een plant en emoties

Meisje van 14.

Ze zit helemaal alleen op een bankje op het verlaten schoolplein. Kijkt voor zich uit, de schrale schoudertjes ietwat gekromd in het grijze jasje dat ze zomer en winter draagt. Ze is één van mijn leerlingen en ik stel me voor dat ze een achterkleindochter van Rosa Parks zou kunnen zijn. Zo iemand die dag in dag uit gewoon doet wat er van haar gevraagd wordt. Totdat het ineens teveel is: de druk, de spanning, de irritatie, het onrecht. Dan ga je dus niet weer achterin de bus zitten, maar met strakke mond en je tas op schoot op de … Lees verder Meisje van 14.

Lunch in Athene

Vlakbij Syntagma runnen broer Yannis en zus Christina, afkomstig uit Chania (Kreta), sinds drie maanden een modern vormgegeven, maar toch prettig aandoend etablissementje. Ze zijn halverwege de dertig en serveren koffie en andere dranken met daarbij lekkers -hartig en zoet- gemaakt met ingrediënten van ‘hun’ eiland. Er is zelfs biologisch bier te verkrijgen. De airco is weldadig. Buiten is het zeker 36 graden. Ik bestel een espresso freddo en een salade met Kretenzer kaas en praat wat met Christina. Ze spreekt vloeiend Engels, heeft in de Balkan gewerkt, maar wilde toch weer terug naar Griekenland. Als ik zeg dat ik … Lees verder Lunch in Athene

De imam op school – september 2008

Toen ik na de zomer op deze school begon te werken, zong het al snel rond in de lerarenkamer: “De ramadan komt eraan!”. Over het algemeen was de toon die daarbij gebezigd werd niet positief. Ik werd min of meer gewaarschuwd voor de nadelige effecten op onze leerlingen van de voor moslims zo belangrijke, zelfs heilige maand. Deze geluiden kwamen (uiteraard?) van de niet-moslim collega’s. “Let maar op, leerlingen worden steeds slomer, onwilliger, sneller geïrriteerd en op het laatst is er helemaal niet meer met ze te werken. Soms loopt het zo hoog op, dat er complete vechtpartijen ontstaan. En … Lees verder De imam op school – september 2008