Over een plant en emoties

Aan het begin van het lesuur sta ik bij de deur om iedereen te begroeten met een hand en wat persoonlijke aandacht: een grapje, een aansporing, een compliment. Vandaag spreek ik ook nog even apart op de gang met een jongen die ik er de vorige keer moest uitsturen omdat hij een brutale mond tegen me had. We maken goede afspraken en lopen samen de volle klas in. De les kan beginnen. Maar dan staat ineens de conciërge in de deuropening en vertelt hoe er enkele minuten geleden vanuit het gebouw een plant naar beneden is gegooid: bijna op het … Lees verder Over een plant en emoties

Meisje van 14.

Ze zit helemaal alleen op een bankje op het verlaten schoolplein. Kijkt voor zich uit, de schrale schoudertjes ietwat gekromd in het grijze jasje dat ze zomer en winter draagt. Ze is één van mijn leerlingen en ik stel me voor dat ze een achterkleindochter van Rosa Parks zou kunnen zijn. Zo iemand die dag in dag uit gewoon doet wat er van haar gevraagd wordt. Totdat het ineens teveel is: de druk, de spanning, de irritatie, het onrecht. Dan ga je dus niet weer achterin de bus zitten, maar met strakke mond en je tas op schoot op de … Lees verder Meisje van 14.

Lunch in Athene

Vlakbij Syntagma runnen broer Yannis en zus Christina, afkomstig uit Chania (Kreta), sinds drie maanden een modern vormgegeven, maar toch prettig aandoend etablissementje. Ze zijn halverwege de dertig en serveren koffie en andere dranken met daarbij lekkers -hartig en zoet- gemaakt met ingrediënten van ‘hun’ eiland. Er is zelfs biologisch bier te verkrijgen. De airco is weldadig. Buiten is het zeker 36 graden. Ik bestel een espresso freddo en een salade met Kretenzer kaas en praat wat met Christina. Ze spreekt vloeiend Engels, heeft in de Balkan gewerkt, maar wilde toch weer terug naar Griekenland. Als ik zeg dat ik … Lees verder Lunch in Athene

De imam op school – september 2008

Toen ik na de zomer op deze school begon te werken, zong het al snel rond in de lerarenkamer: “De ramadan komt eraan!”. Over het algemeen was de toon die daarbij gebezigd werd niet positief. Ik werd min of meer gewaarschuwd voor de nadelige effecten op onze leerlingen van de voor moslims zo belangrijke, zelfs heilige maand. Deze geluiden kwamen (uiteraard?) van de niet-moslim collega’s. “Let maar op, leerlingen worden steeds slomer, onwilliger, sneller geïrriteerd en op het laatst is er helemaal niet meer met ze te werken. Soms loopt het zo hoog op, dat er complete vechtpartijen ontstaan. En … Lees verder De imam op school – september 2008

Petje op, petje af – september 2008

Terwijl Zoon dezer dagen voor zijn literatuurlijst Bint van Bordewijk leest, heb ik op woensdagochtend in de aula van mijn school ‘dienst’: ik houd toezicht. Er hangt een onrustige sfeer. Misschien omdat het nu halverwege de tweede week van ramadan is. Door het aanhoudende slaapgebrek en het vasten worden de leerlingen hangerig, slap en misselijk aan de ene kant en luidruchtig, uitgelaten en enigszins recalcitrant aan de andere kant. Iemand van de bewaking komt naar me toe. Of ik die jongen ken, die met dat witte shirt, die rechts bij het raam zit. Ik kijk en heb werkelijk geen idee. … Lees verder Petje op, petje af – september 2008

Ramadan op school

(In het eerste jaar dat ik op mijn huidige school kwam werken, viel ramadan begin september.) Morgen of overmorgen (dat ligt aan de precieze stand van de maan: het sikkeltje van de nieuwe maan moet te zien zijn vlak nadat de zon is ondergegaan) begint ramadan: één van de vijf pijlers van de islam. Van zonsopgang tot zonsondergang moet men zich onthouden van alle geneugten zoals eten, drinken, roken en seks. Op school wordt er al over gesproken: logisch als meer dan 75% van je leerlingen moslim is. Ik ben erg benieuwd hoe de sfeer zal zijn in de lokalen, … Lees verder Ramadan op school

Camping de Wereld

Na bijna een uur fietsen vanaf het Centraal Station richting Ymuiden ligt het daar in een verlaten groene vlakte, met op de achtergrond een grote tanker, wat industriële gebouwen en windmolens. Het heeft wel iets van een internationaal vakantiedorp: achter de omheining zie ik mensen van allerlei kleuren tussen de lange witte tenthuisjes lopen. Er is een kleine speeltuin met glijbaan en wipkip, een basketbalveldje, een medische post en een receptie bij de ingang. Door de luidsprekers klinkt: “Attention please, will Mr…. from Russia come to the desk.” Zou de patat met croquetten klaar zijn? Maar de vrouwen, mannen en … Lees verder Camping de Wereld