Luchtalarm in Jeruzalem

David's tower, ortho by night

Net nadat ik gisteravond om ongeveer 22.00 uur de vrolijke en levenslustige taxichauffeur (“In Israel life is never boring”) een fooi had gegeven, ging het luchtalarm af. “Ga bij die winkels naar binnen. Daar zijn jullie veilig,” zei hij en wees ons de weg. Daar stond ik ineens tussen mensen die ik niet kende, in een situatie die ik niet kende en de sirenes loeiden en loeiden maar. Binnen een enkele minuut was de straat helemaal leeg. Het schijnt dat je zelfs anderhalve minuut de tijd heb om jezelf in veiligheid te brengen.
In de winkel was iedereen kalm en rustig. Er werd hier en daar getelefoneerd. Er werden nog wat boodschappen gekocht. Er werd een beetje naar buiten gekeken door de geopende deuren. Ik zag een paar lichtflitsen: waren dat van die Hamasraketten uit Gaza die werden onderschept en onschadelijk gemaakt? Was ik nu in oorlogsgebied?
Na een minuut of drie werd het weer stil. Nog even wachtten we en zijn toen rustig naar ons hotel gewandeld. Het was vlakbij en ik verdomde het om nu ineens sneller te gaan lopen dan anders.

In de lobby van het hotel vonden we het behulpzame Arabische personeel en een paar andere conferentiegangers. De meesten van hen waren net zo laconiek als ik. Een jonge Italiaanse had zelfs ergens in de stad in een heuse schuilkelder gezeten. Ze vertelde erover in geuren en kleuren. Maar er was ook een vrouw die me vroeg of ik dan helemaal geen angst voelde en bijna boos op me werd toen mijn antwoord ontkennend was.
Al snel arriveerde er één van de organisatoren van de Yad Vashemconferentie over Holocaustonderwijs, die ik hier bezoek. Om te vragen hoe het met ons ging en of we iets nodig hadden. Een geruststellende, bijna gelaten glimlach boven opgehaalde schouders bij de vraag of dit vaker voorkomt, of het normaal is. “Oh well, life goes on. As it must.“
Later kwam er nog een mailtje binnen van Yad Vashem met de laatste informatie en de contactgegevens van personen op wie we dag en nacht een beroep kunnen doen. Nuchter en zorgzaam.

Deze morgen zit iedereen weer klaar in de conferentiezaal. Voordat we beginnen met het panel over de film “Shoah” van Claude Lanzmann eerst wat aandacht voor de situatie. De spreker vraagt wie het alarm gisteravond allemaal gehoord heeft. Bijna alle vingers gaan omhoog. Hij vraagt ons te gaan staan en zegt met een vrolijk gezicht dat goed ademen belangrijk is in tijden van stress. Dus of we hem maar even na willen doen. En deze ietwat gezette vijftiger in grijs pak, roze overhemd en donkerblauw keppeltje op grijze haren rekt zich grijnzend, met gestrekte armen, luid en duidelijk inademend uit naar de hemel en buigt zich uitademend zover mogelijk naar de grond. Het is een hilarisch gezicht en iedereen doet lachend mee. Als we weer zitten, vraagt hij ons diegenen die om ons heen zitten even te begroeten en te vragen hoe het gaat. “We moeten in deze dagen goed voor elkaar zorgen en elkaar vasthouden als dat nodig is.” De sfeer in de zaal is ernstig en vrolijk tegelijk.

Dan vertelt hij ons met welke instellingen de organisatie van Yad Vashem allemaal in contact staat om op de hoogte te blijven van de meest actuele stand van zaken. Hij wijst ons waar we ons naar toe moeten begeven, mocht het alarm weer een keer afgaan. De laagste verdieping van ieder gebouw is het meest veilig. Dat geldt hier voor Yad Vashem, maar ook in onze hotels of waar we ons maar bevinden. Als belangrijkste tip krijgen we nog mee om vooral niet in paniek te raken. De kans dat er bij een luchtalarm ongelukken gebeuren bij het te snel afgaan van een trap of door ergens over te struikelen is immers veel en veel groter dan dat we ècht door zo’n raket worden getroffen.

Ik had nooit gedacht dat ik me zo goed zou kunnen voelen en veilig zou weten in een land dat bestookt wordt door raketten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s