Wensen

Klaagmuur (2)Van te voren heb ik besloten me er niet aan te ergeren, dat er een mannen- en een vrouwengedeelte is, maar gewoon mijn briefje tussen de eeuwenoude, zandgouden stenen te frutselen. Ik steek immers ook altijd een kaarsje op voor Maria, als ik op vakantie een kerk bezoek. Soms zelfs meer dan één: het hangt er maar net vanaf hoeveel mensen eventueel wat extra’s van Onze Lieve Vrouwe kunnen gebruiken. Op zulke momenten laat ik me niet weerhouden door het feit dat de paus nooit een vrouw zal zijn, dus nu ook niet zeuren…

Het briefje heb ik al een half uurtje eerder geschreven, want met sjabbes mogen dergelijke handelingen niet in de buurt van de Klaagmuur verricht worden. Al met al is het een behoorlijke waslijst geworden: bijna een heel kantje vol. Maar hoe vaak komt een mens in Jeruzalem?
Dus heb ik besloten om op niet al te bescheiden wijze mijn kans te grijpen. Als de god van de Joden me welgezind is, schat ik hem zó ruimhartig en machtig in, dat hij alle punten wel zal realiseren. Mocht hij mijn wensen niet in vervulling willen laten gaan…nou dan maar niet. Ik heb het al enkele decennia zonder hem gedaan met goede resultaten, dus ik heb hem niet ècht nodig. En uiteindelijk kan hij me niks maken. Ik geloof niet eens in hem.

Ik loop met mijn briefje in de hand het vrouwengedeelte binnen. Links van mij wordt het mannengedeelte, dat 2/3 van de muur beslaat, afgeschermd. Terwijl ik langzaam de muur nader, kijk ik goed om me heen. Ik zie vrouwen achter een lessenaartje zitten met een gebedenboek in de hand. Lippen bewegen. Andere vrouwen zitten in alle rust op stoelen en staren verstild naar de muur. Er is een jonge moeder die haar baby de borst geeft, terwijl ze zachtjes praat en giechelt met een oudere vrouw; misschien háár moeder?
Vrouwen met een pruik, met een dun hoofddoekje, met een hoedje, met losse haren. In lange rok of in spijkerbroek. Het lijkt niet uit te maken. Als je vrouw bent, mag je hier zijn, ben je welkom.

Hoe dichter ik bij de muur kom, hoe dichter de vrouwen zich bij elkaar bevinden. Zij aan zij staat de allereerste rij, schouders raken elkaar. Vrouwen met het voorhoofd tegen de stenen geleund. Biddend met in de ene hand een gebedenboek, terwijl de andere met open palm tegen de muur rust. Of naarstig zoekend naar een goede plek om het briefje achter te laten.

Ik moet wachten voordat ik echt bij de muur kan komen. Ik baal: hoe lang gaat dit duren? Straks moet ik m’n groep weer opzoeken, dus ik heb niet de hele middag de tijd en ik wil mijn briefje met mijn diepste wensen kwijt op de manier zoals het hoort. Dus moet ik wachten. En terwijl ik daar sta, overkomt me iets. Een warm, zwaar gevoel omhult me, alsof ik word opgenomen in een groter geheel. Ik kijk om me heen: ben ik de enige die zich dit gewaar wordt?
Plotseling sta ik vooraan. Ik hoor links van mij hoe een vrouw heel zachtjes gebeden opzegt, bijna zingt. Aan de andere kant een vrouw met een klein meisje van een jaar of tien, dicht tegen zich aangedrukt. Achter mij de vrouwen die ik niet kan zien. Vóór mij alleen maar die eeuwenoude, ondoordringbare keiharde muur.

Ik zie van heel dichtbij hoe overal papiertjes tussen de stenen zijn gepropt. Hoe zelfs kleine stukjes kauwgom zijn gebruikt om ervoor te zorgen dat de wensen niet op de grond zullen vallen. Ik zie briefjes van allerlei kleuren en formaat. Het zijn er zo ontelbaar veel. Waar kan mijn briefje nou nog terecht?

Terwijl m’n ogen op de vierkante decimeter naar mogelijkheden zoeken, voel ik hoe het gevoel steeds zwaarder wordt, als zachte en toch sterke armen die mij en tegelijkertijd alle andere vrouwen omhelzen en omhullen. Om troost te bieden voor al het verdriet dat het leven met zich meebrengt. Om verloren levens en verloren liefdes. Verloren kinderen, verloren dromen, verloren tijd.
Als door een wonder vind ik een passend plekje voor mijn briefje. En terwijl mijn ene hand het tussen de stenen voegt, leg ik de palm van mijn andere hand tegen de muur en huil.

Advertenties

3 gedachtes over “Wensen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s