Geachte wethouder, beste Pieter,

pieter hilhorstDeze Open Brief verscheen op 28 november, de dag dat Pieter Hilhorst werd aangesteld als de nieuwe wethouder Onderwijs, Jeugd en Financiën van Amsterdam, op blz. 26 van het Parool.

Allereerst wil ik je van harte feliciteren met je nieuwe baan. Ongelofelijk: wethouder in de mooiste stad van Nederland en dan ook nog met Onderwijs in je portefeuille! Ik wens je daarom een succesvolle periode toe met veel energie, daadkracht en steun van bondgenoten, zowel hier in Amsterdam als in Den Haag. Er is nog veel te doen en te bereiken voor jou en je ambtenaren, want niet elk kind in Mokum heeft het onderwijs dat het nodig heeft. Juist buiten de Ring.
En dat is de tweede reden dat ik je deze brief schrijf.

Vijf jaar geleden ben ik als lerares Nederlands van een ‘witte’ school in Amsterdam Zuid, met bijna uitsluitend leerlingen uit bevoorrechte kringen, overgestapt naar een ‘zwart’ vmbo in Amsterdam Nieuw-West. De leerlingen daar zijn heel anders. Net zo lief. Misschien nog wel liever. Maar heel anders. Ik zal je wat voorbeelden geven.
Ik had een leerlinge in de klas die haar huiswerk niet had gemaakt, omdat de avond ervoor haar vaders nieuwe taxi pal voor het ouderlijk huis in Geuzenveld in de fik was gestoken. Helemaal uitgebrand.
Ik had een leerlinge die afwisselend periodes wèl en niet op school kwam. Ze liep wel eens weg van huis, omdat haar vader haar sloeg. Uiteindelijk is ze tegen haar wil door hem naar Marokko gebracht om ergens in een achteraf dorp door haar oma ‘netjes’ te worden grootgebracht.
Er zijn leerlingen die hun vader, broers, neven op school halen om een -in de kiem vrij onschuldig- conflict in een grootscheepse vechtpartij op te lossen. Ondanks bewaking aan de poort komen ze soms het schoolplein op, zelfs de klaslokalen binnen.
Ik heb veel leerlingen die bijna nooit een compliment krijgen en dat anderen nauwelijks gunnen. Maar elkaar uitschelden, treiteren, het bloed onder de nagels vandaan jennen: dat hebben ze wel ergens geleerd.
Ik heb zeer regelmatig rapportenbesprekingen met ouders die geen jota snappen van het Nederlandse schoolsysteem, zelfs niet van de Nederlandse taal. Dus komen er oudere broers of zussen mee om te tolken. Het is een keer voorgekomen dat een leerling van mij een keiharde klap kreeg naar aanleiding van slechte cijfers. Terwijl ik erbij zat.

Je snapt het Pieter, een wereld van verschil. Op zeven minuten fietsen van waar ik woon (nog nèt binnen de Ring), staat een school alsof het op een andere planeet is.

De ouders houden net zoveel van hun kinderen als de ouders op de school in Zuid, daar gaat het niet om. Ze hebben juist grote offers gebracht, fysiek en emotioneel, om te proberen hun nakomelingen een beter leven te bieden dan zij zelf hebben gehad. Scholing, een beroepsopleiding, een toekomst: dat willen ze voor hun kinderen. Maar ze hebben geen idee hoe dat te bereiken en in te schatten welke mogelijkheden er zijn. Velen van hen kunnen nauwelijks lezen of schrijven. Het ondertekenen van een cijferlijst gebeurt met grote moeite, waarbij het kind beschaamd wegkijkt of verontschuldigend grinnikt.

Ouders in Zuid hebben bij wijze van spreken het nummer van de Inspectie (en binnenkort dat van jou!) bij hun favoriete contacten staan in hun gsm en weten precies waar hun kinderen recht op hebben.
De ouders van mijn leerlingen willen dat hun vmbo’ers advocaat of chirurg worden. Ze hebben oprecht geen idee. En mijn leerlingen weten dat. Het draagt niet bij aan hun zelfbeeld. Ze zouden zo graag ouders willen die hen de weg kunnen wijzen in de wereld. Elk kind heeft zulke ouders nodig.

Het overgrote deel van de leerlingen van mijn school mocht aan het eind van de basisschool niet meedoen aan de CITO-toets en kreeg daarna een test om achterstanden en IQ te bepalen. In de dossiers staan waarden tussen de 75 en 85 genoemd: grenzend aan zwakbegaafd. Dat zijn ze echter zeker niet. Toch vinden mijn leerlingen zichzelf daardoor dom en denken ze dat ze niets kunnen leren of bereiken. Terwijl hun ouders vasthouden aan een droom, weten zij beter. Dat geeft stress.

Als mijn leerlingen naar school komen (de absentiecijfers zijn hoog) zitten ze de hele dag in een verveloos, verouderd en vervallen schoolgebouw, waarin het ’s zomers te warm is… en ’s winters ook, want de centrale thermostaat is niet meer afstelbaar. Soms is het trouwens ook ijskoud: dan is de verwarming compleet uitgevallen.
Er zijn computers, maar niet genoeg en er zijn er altijd wel een paar onklaar (gemaakt). Er zijn smartboards, terwijl veel lokalen niet verduisterd kunnen worden wegens kapotte Luxaflex. Een leerlinge maakte ooit de opmerking: “Waarom noemen ze het eigenlijk Luxeflex, juffrouw? Het is gewoon oude kapotte rotzooi, net als deze hele school!”
Deze kwetsbare pubers vinden het terecht onrechtvaardig dat zij in zo’n gebouw, met dergelijke faciliteiten les krijgen. Zijn ze niet meer waard, vragen ze zichzelf af. Zij hebben er helemaal niks aan dat er nu al jaren gepraat wordt over geplande nieuwbouw. Zij zitten immers NU op school.

Elk kind heeft recht op goed onderwijs. Maar juist deze leerlingen uit Nieuw-West hebben de beste school en het beste onderwijs NODIG. Het is voor hen immers de enige manier om hun buurt uit te komen en op een positieve manier deel uit te gaan maken van de stad. School biedt hen de enig mogelijke verbinding met de rest van de wereld, de kans om volwaardige burgers te worden met een passende opleiding en vooruitzichten op een goede baan. Hun ouders willen dat en zij willen dat ook: erbij horen, participeren.

Beste Pieter, ik denk dat jij (net als ik en iedereen) wil dat alle leerlingen in onze stad het onderwijs krijgen dat zij nodig hebben. Ook als hun scholen buiten de Ring staan.
Juist als hun scholen buiten de Ring staan.
Ze hebben er vanzelfsprekend recht op. Maar als ze het niet krijgen, moet daar uiteindelijk door ons allen een hoge prijs voor worden betaald. Voortschrijdende segregatie langs etnische en culturele lijnen is immers een kwalijke èn kostbare zaak. En je bent ook wethouder van Financiën, dus tel uit je winst…

De beste scholen, de beste leraren, het beste onderwijs: juìst buiten de Ring.
Laten we er werk van maken!

Met vriendelijke groet,

Maja Mischke

Pieter Hilhorst heeft op de dag van verschijnen in het Parool per mail contact gezocht en voor half januari staat inmiddels een gesprek gepland.

Op 30 november verscheen van Diederik Samsom een reactie op de PvdA-site.

Wordt vervolgd…

Advertenties

29 gedachtes over “Geachte wethouder, beste Pieter,

  1. Ik ken u niet maar via Diederik Samsom hier terecht gekomen. Wat een indrukwekkend en bijna ontroerend verhaal. Veel bewondering voor uw werk, hoop dat u volhoudt!

  2. Beste Maja,

    Het is net alsof ik mijn eigen verhaal lees! Ongelofelijk! Ik werk als leerkracht van kids die net in Nederland zijn, op een basisschool in Zuidoost en ben van mening dat naast goed onderwijs goede voorzieningen een pre zijn.
    Hele gezinnen wonen op een kamertje van 10m2 voor een luttele €1000 per maand.
    Daarnaast krijgen ouders geen werk (met een Europees sofinummer), omdat ze geen Nederlands spreken en mogen ze niet op les omdat ze niet beschikken over een verblijfsvergunning…. (ik heb het hier over hardwerkende ouders die keihard hebben gespaard om naar Nederland te komen voor een betere toekomst). Om gek van te worden!

    Ik hoop dat u iets bereikt met uw blog! In ieder geval wens ik u veel succes.

    Met vriendelijke groet,
    Chantal

  3. wat moet je hier op zeggen werk zelf bij vluchtelingen werk .voel en weet dat het waar is en hoop alleen dat er eens een betere leven voor deze mensen komt

  4. Dag Maja, je verhaal raakt me! Ik werk met schoolleiders (die willen werken aan beter onderwijs), leidt schoolleiders op, schrijf over leiderschap & onderwijs en heb op een aantal scholen als (interim) rector/directeur gewerkt. Wat jij schrijft zorgt dat ik me weer ten volle realiseer: hier draait het werkelijk om !! Wat ik nu allemaal doe is vast en zeker leuk, inspirerend, uitdagend, .. maar misschien is het tijd dat ik alles wat ik in al die jaren heb geleerd eens ga inzetten als schoolleider op een school waar leerlingen zitten die echt verre van kansrijk zijn (om maar eens een understatement te gebruiken). Dank voor je prikkel! En ik heb goede hoop dat Pieter je oproep ter harte zal nemen (want ik ben een optimistisch mens).
    groet, Frank

  5. Beste Maja,
    Een mooi gebouw, goede materialen en een team met mensen zoals jij! Dat zou mooi zijn voor deze leerlingen.
    Vriendelijke groet,
    Maud Croes

  6. Ha Maja, we kennen elkaar nog via Jack; ik las je brief in Parool en herken er zo veel in! Hou vol en blijf deze brieven schrijven, het maakt bewust en bewustzijn is de enige weg naar verandering.
    goede groet, Edith Ploeg

  7. Als je als ouders liever in het theehuis zit dan integreert, moet je niet de maatschappij de schuld geven maar in de spiegel kijken. Toch vreemd dat je na een verblijf van dertig jaar dr taal nog niet spreekt. Daar zijn geen excuses voor. Dus niet een wethouder aanspreken maar de ouders van de kinderen.

      1. Ben ik niet met je eens. De consequenties van het niet Nederlands spreken zijn voor wie de oogkleppen afdoet heel duidelijk. Men klaagt zonder enige moeite te doen om mee te draaien in de Nederlandse maatschappij, je niet verdiepen in dr school van je kind maar wel de verantwoordelijkheid afschuiven op anderen.
        Daarnaast ben ik van mening dat de desinteresse van de ouders funest is voor de betreffende kids. Een schoolgebouw is niet de oplossing maar de integratie van de ouders is de oplossing. Wat let die ouders om dr mobiel te pakken en de schoolinspectie te bellen? Waarschijnlijk de moeite om het te doen en de taalbarrière.

  8. De werkelijkheid is heel wat ingewikkelder dan hoe jij die schetst. Mijn brief richt zich op de integratie van mijn leerlingen: burgerschap. Integratie van de ouders kan niet ook nog eens tot het takenpakket van scholen gaan behoren.

  9. Ik ben het met Maja eens.
    Natuurlijk zijn er ouders die weinig of geen aandacht voor hun kinderen hebben en te weinig aan integratie doen. Maar moeten hun kinderen daarvoor gestraft worden? Door juist deze kinderen die kans te geven is er een kans dat zijn hun kinderen later wel die begeleiding kunnen geven.

    1. Ik blijf van mening dat het probleem is ontstaan bij de ouders. De oplossing zal daar ook vandaan moeten komen. We moeten een keer stoppen met het kijken naar de allochtone jeugd als slachtoffer. Lees maar in de kranten waar het toe kan leiden. Ik zeg grensrechter!

  10. @peetje Ik wens je veel succes met jouw oplossing, maar ik denk toch echt dat de mijne meer kans van slagen heeft. En voor de goede orde: ik zie mijn leerlingen noch hun ouders als slachtoffers. Ik heb slechts de situatie beschreven zoals ik die ben tegengekomen bij mij op school.

  11. Het probleem voor allochtone leerlingen om goed te integreren is niet een oud schoolgebouw, etc. Ook ik heb 12 jaar gewerkt op een school in Amsterdam Geuzenveld met veel allochtone leerlingen in een oud schoolgebouw. Er was echter genoeg geld voor computers en methodes. Ook was de groepsgrootte prima. Ik werk nu op een voornamelijk witte school, waar ook geen behoorlijke zonwering is en de leerlingen in oude lokalen gehuisvest zijn. Welke afkomst je ook hebt, goed onderwijs is voor elke leerling belangrijk en goede huisvesting idem dito. Zoals je zelf al schrijft “Ze zouden zo graag ouders willen die hen de weg kunnen wijzen in de wereld. Elk kind heeft zulke ouders nodig”, moet je inderdaad bij de ouders zijn en niet bij de wethouder. Ook ik heb geprobeerd gesprekken te voeren met ouders of oudere broertjes en zusjes of de leerling zelf. Vaak was er over en weer onbegrip. Eén vader vond het prima als ik de vingers van zijn kind in het stopcontact stopte als hij nog eens geld op school zou stelen! Anderen stelden voor om hun kind te slaan bij slechte prestaties. Er is hier sprake van een onoverkomelijk cultuurverschil dat je niet oplost met mooie luxaflex. Deze leerlingen hebben weinig aan hun ouders als het op stimuleren aankomt. Voor hen is goed onderwijs van belang met goede leerkrachten en een harde aanpak voor hun ouders: nederlands leren en integreren. Geen consessies doen en niet hun wereld naar hier halen.
    wanneer deze kinderen succes willen hebben is dat een eerste vereiste. Niemand wordt beter van pappen en nathouden, wel van hard werken en goede docenten.

  12. @Nan: dank voor je uitgebreide reactie. Natuurlijk is luxaflex geen oplossing; heb ik ook niet beweerd. Of ouders geïntegreerd zijn en de taal spreken is zeker van groot belang, maar daar heb je als school, leraar of wethouder Onderwijs & Jeugd niet zo veel invloed op. Wel (hopelijk) op de kwaliteit van onderwijs in de stad èn op het welzijn van kinderen.
    Pappen en nathouden ben ik ook niet voor, hard werken met goede docenten en scholen wel.
    En verder vind ik het prima als anderen gaan werken aan de integratie van ouders, maar daar ligt mijn expertise noch werkveld.
    Bovendien roept iedereen al heel lang dat er geïntegreerd moet worden en dat ‘ze’ aangepakt moeten worden, maar het komt maar niet van de grond… Ondertussen groeit er een nieuwe generatie op.
    Ik vind de situatie te urgent en te nijpend om te wachten op het Integratie-ei van Columbus. Vandaar mijn brief 🙂

  13. Dag Maja,

    Prachtige brief en zo doeltreffend!!

    Ik ben van de generatie ‘baas in eigen buik’.
    Ik volg jullie strijd en die is niet eenvoudiger. Maar er zijn altijd mensen nodig die, tegen de wind in volhouden en dan een heel belangrijk voorbeeld zijn.
    Als je volhoud: ‘wie één mens redt, redt de wereld ‘.
    Den Haag maakt de regels en uitwerking duurt altijd té lang.
    Maar zijn altijd mensen die van deze onderwijzers houden dat bewijzen sommige brieven.

    Van mij een dikke kus.
    francine

  14. Beste Maja, Ook ik heb waardering voor je overstap van een witte naar een zwarte school. Natuurlijk maak je daarmee verschil. Nederland heeft ooit kortzichtig gezinshereniging toegestaan zonder te beseffen wat de gevolgen daarvan zouden zijn. Een andere taal leren is voor de meeste mensen niet makkelijk. Zelfs zij die zich kwalificeren voor havo of hoger hebben na VIJF jaar les in Duits, Frans of Engels nog maar een geringe spreekvaardigheid in die taal. Nederland verwacht van nieuwkomers die nauwelijks kunnen lezen en schrijven dat zij binnen korte tijd onze taal leren en dan wel zo dat zij daarmee werk kunnen vinden, anders dan schoonmaken. Kinderen hebben hun ouders nodig om een taal goed te leren spreken. Bij mijn kleinzoon in de klas zit een marokkaans meisje dat heel goed kan voorlezen en als je met haar praat maakt ze een slimme indruk maar tegelijk valt haar geringe woordenschat op. De invloed van de ouders en dagelijkse omgeving wordt grof onderschat. Alleen Nederlands spreken op school is onvoldoende en buiten school gaan allochtone kinderen van zwarte scholen om met kinderen van hun eigen taal en cultuur. Jij weet dat nog beter dan ik. Wie dat niet schijnen te weten zijn onze bestuurders voor wie het vaak een verrassing is dat kinderen van wie de ouders hier geboren zijn nog zo slecht Nederlands spreken. Een oplossing heb ik ook niet. Ik denk dat ik moet gaan meedoen aan school’scool. Dan begeleid je een jaar lang een kind dat thuis niet de äandacht krijgt die het verdient. Ouders kunnen niet helpen en nieuwe luxaflex ook niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s