Deze mannen zijn mensen. Geen dieren zonder geweten.

femme de la rueOp 7 augustus 2012 verscheen op Volkskrant.nl mijn reactie op de documentaire ‘Femme de la Rue’ van Sofie Peeters.

Het is voor m’n bloeddruk en m’n humeur niet goed om naar “Femme de la Rue” van Sofie Peeters te kijken. Of de oorzaak voor het door haar aangekaarte probleem nu ligt in de economische crisis, het patriarchaat, het machismo, de islam of het weer: feit is dat Peeters’ documentaire heeft aangetoond dat er op grote schaal inbreuk wordt gemaakt op de vrijheid van vrouwen en meisjes in een wijk van een West-Europese hoofdstad.
Anno 2012 is dat een schande.

In de film is te zien en te horen hoe er schunnige opmerkingen worden gemaakt door individuele mannen, maar ook door meerdere tegelijk. Het is altijd een vrouw alleen die zoiets overkomt. Er worden haar op grove, onbeschofte wijze oneerbare voorstellen gedaan en als ze die negeert of er duidelijk afwijzend op reageert, wordt ze uitgemaakt voor slet, hoer, teef, etc. Er wordt met haar meegelopen op een intimiderende en agressieve wijze, ook al zegt ze dat ze niet gediend is van de belangstelling. Er wordt voor haar op de grond gespuugd, ook wel op haar schouder en soms wordt ze zelfs vastgepakt en ingesloten door zo’n groepje mannen. Voorbijgangers laten het gebeuren: ze staat er alleen voor.
Bedreigend, onaangenaam, mensonterend.

Peeters wilde een film maken over dit onderwerp, omdat ze wist dat ze niet de enige is die door dit gedrag gehinderd wordt in haar vrijheid. Tegelijkertijd was ze ervoor beducht racisten in de kaart te spelen, die haar werk zouden misbruiken om moslims in een kwaad daglicht te stellen. Peeters woont immers in een “moeilijke” wijk. Eufemisme voor een deel van Brussel met veel laagopgeleide migranten met een islamitische achtergrond, een hoog werkeloosheidspercentage, een slechte sociaal-economische situatie.

De film toont machteloosheid, vernedering en ontmenselijking van vrouwen. Ik weet dat zulke taferelen zich ook in Amsterdam (en niet eens alleen in Nieuw-West of Zuidoost) en andere steden afspelen. Mijn dochter is een jonge vrouw van begin twintig en heeft het nodige meegemaakt op dit vlak. Terwijl haar oma, mijn moeder, zo’n 40 jaar geleden ruzies had op verjaardagsfeestjes, omdat ze zich fel verzette tegen uitspraken als “met zo’n kort rokje aan vraag je erom om verkracht te worden…”.
Wat is er misgegaan? En houdt het dan nooit eens op?

Wat me ook heel kwaad maakt, is dat Steven de Jong van het NRC de vergelijking durft te maken met het nafluiten door blonde bouwvakkers. Vrouwen zouden dat juist prettig vinden en zelfs nodig hebben voor hun zelfwaardering, zo suggereert hij. Als ze de seksuele intimidatie van de moslimmannen uit de wijk van Peeters niet waarderen…dan zijn de dames fout, want immers duidelijk racistisch bezig.
Zijn we nou helemaal van de multiculturele, politiek-correcte pot gerukt?!

Dan zijn er ook nog diegenen die een verklaring voor het schandalige wangedrag zoeken in het feit dat de betreffende mannen ‘zielig’ zijn: hun gemarginaliseerde positie in de samenleving, de aanhoudende discriminatie waarmee ze geconfronteerd worden, de islamofobie, hun gebrek aan opleiding en het feit dat ze uit een cultuur komen waarin seksualiteit een taboe is… Ze kunnen hun gedrag eigenlijk niet helpen en daarom kun je het ze niet echt kwalijk nemen.
Tjonge, je gaat je bijna afvragen hoe het komt dat er geen massale verkrachtingen op klaarlichte dag plaatsvinden. Over racisme gesproken: deze mannen zijn mensen, hoor! Geen dieren zonder enig geweten.

Tot slot zijn er moslims (maar ook anderen) die niet eens willen nadenken over de vraag of er wellicht een samenhang is tussen het vrouwbeeld van de betreffende mannen en de manier waarop er vanuit de islam tegen vrouwen wordt aangekeken. Dat bevreemdt mij. Waarom mag die deur niet open? Al is het maar op een kiertje?
In de film van Peeters wordt immers meerdere malen door verschillende mannen gezegd dat zij vrouwen voornamelijk zien als het object van hun seksuele begeerte. Tegelijkertijd is het zo dat een vrouw volgens vele moslims (èn moslima’s) haar haren en schoonheid dient te bedekken, om zodoende geen lusten bij andere mannen dan haar echtgenoot op te wekken.

Volgens de politiek correcte cultuurrelativisten onder ons is het zo dat eerst alle ongelijkwaardige man-vrouwrelaties in alle andere patriarchale religies en ideologieën aangepakt moeten worden, voordat dit fundamentele punt mag worden aangeroerd. Omdat anders Wilders in de kaart wordt gespeeld. Omdat het anders weer moslim-bashen is. Omdat het racisme is. Omdat niet-moslims dwangmatig geobsedeerd zijn met de islam.

Flauwekul. De vanzelfsprekende vrijheid van (alle!) meisjes en vrouwen om ongeïntimideerd en ongehinderd over straat te gaan staat op het spel. Niet alleen in Brussel, maar ook in Nederland. Dat simpele gegeven rechtvaardigt elke vraag, elke gefundeerde kritiek.
Die vrijheid is ons namelijk niet aan komen waaien. Die is keihard bevochten. En om die te waarborgen voor de toekomst, kunnen we ons geen enkel taboe veroorloven. Zelfs niet de positie van vrouwen binnen de islam.

Op 9 augustus verscheen van de hand van René van Leeuwen Als zelfs deze mannen kunnen verleiden…, ook op Volkskrant.nl. En diezelfde dag schreef Bert Brussen over hoe hij een standbeeld van René van Leeuwen aan het metselen is.
Ik hoop dat ik het lint mag doorknippen bij de onthulling ervan.

Advertenties