Politie kan het wel af zonder moskee

moskee mannenDit artikel verscheen op woensdag 25 juli 2012 in zowel de papieren Volkskrant als op de site Opinie. ’s Avonds werd ik telefonisch (live vanuit Zakynthos, Griekenland) geïnterviewd door Fouad Sidali in het radioprogramma Dichterbij Nederland. Mijn ‘opponent’ was Aissa Zanzan, voormalig Vice-Voorzitter van de Unie van Amsterdamse Moskeeën. Vanaf 2.10 min is dat gesprek hier te beluisteren.

Toen ik voor het eerst -op de fiets- op huisbezoek ging bij één van mijn leerlingen in Slotermeer, A’dam Nieuw-West, stuitte ik aan het eind van een dinsdagmiddag op een merkwaardig tafereeltje. Vanaf het balkon van de eerste verdieping van een armoedig, verveloos en vervallen flatgebouw gooide een opgeschoten, ongeveer 14-jarige puber, steeds brandende kranten naar beneden. Op de stoep probeerden jongetjes -lagere schoolleeftijd- gillend, lachend en joelend de gevaarlijke troep te ontwijken.
Welcome in the ghetto.
Ik stopte, stapte af en knoopte een praatje aan. De jongens reageerden niet eens zo onbeschoft als ik verwacht had, snapten wat ik bedoelde, wezen me desgevraagd de weg en zeiden netjes ‘dag mevrouw’ toen ik weer verder ging. Al die tijd stond er ietsje verderop een man zijn auto te wassen. Alsof hij zich op een andere planeet bevond.
Verder was er in geen velden of wegen een volwassene te bekennen.

Hier moest ik aan denken toen ik zaterdagochtend 21 juli j.l. het artikel van Ahmed Marcouch in de Volkskrant las over Marokkaans tuig dat zich tijdens de ramadan misdraagt en zelfs crimineel is. Er is op zich niets mis met zijn oproep aan de Marokkaanse gemeenschap om meer verantwoordelijkheid te nemen voor ontsporende jeugd.
Ik maak wel bezwaar tegen het feit dat hij dat samen met (vrijwilligers uit) de moskeeën wil doen. En hoe hij de tekortschietende rol van de politie analyseert.

Dat politieagenten het verschil niet zouden kennen tussen Hussein en Hassan, roept associaties op met de kreet: ‘alle negers lijken op elkaar’. Beweert Marcouch hiermee impliciet dat zijn niet-Marokkaanse ex-collega’s racisten zijn?
Het voorstel van Marcouch om uitgebreider te rechercheren in de gemeenschap haalt helaas niets uit zo lang ouders en familieleden hun ontspoorde kroost de hand boven het hoofd houden uit schaamte of eergevoel. Iedereen met een beetje inzicht in de Marokkaanse gemeenschap weet dat de sociale controle enorm is. Daar ligt het helemaal niet aan. Het probleem zit hem erin dat alle roddel en achterklap op een verkeerde manier wordt gebruikt: om meisjes en vrouwen onder controle te houden en niet om vervelende ongrijpbare jongens met foute aspiraties in het gareel te krijgen.

Naast de rol van burgers in het leefbaar houden van onze samenleving door o.a. kinderen goed op te voeden en verantwoordelijkheid te nemen voor het grotere geheel, is er nog een belangrijke component. Dat is de handhaving van de openbare orde èn de wet. Daarvoor is de neutrale, seculiere overheid aangewezen, met name de politie. Dat hebben we met z’n allen zo besloten. Om iedere vorm van eigenrichting door burgers uit te sluiten, maar ook om te voorkomen dat religieuze of culturele stokpaardjes meer gewicht krijgen dan de wet .

De politie –zoals iedere ander overheidsapparaat- draagt bepaalde kernwaarden uit, waaronder de gelijkheid tussen man en vrouw.
Dat de politie in Den Haag in de voorbereiding op Oudejaarsnacht contact en medewerking zocht met één van de meest conservatieve moskeeën van Nederland, verdient dan ook geen schoonheidsprijs. Het is een verwerpelijke en contraproductieve strategie om het eigen onvermogen te maskeren.

De mannen met wie Marcouch in de laatste nacht van 2011 door de straten van de Schilderswijk liep, zijn dezelfde mannen die –net als vele andere moslims uit vele andere moskeeën- huwelijksdwang gedogen, alsmede huwelijkse gevangenschap, waartegen een organisatie als Femmes For Freedom zo terecht actie voert. Niemand van hen doet zijn mond open. Iedereen weet dat het gebeurt.
Diezelfde moskeeën staan toe (en faciliteren zelfs in voorkomende gevallen) dat mannen hun vrouwen en kinderen in het land van herkomst achterlaten om vervolgens met een jong blommetje een tweede gezin te stichten in het welvarende Nederland. Religieuze polygamie.
En diezelfde moskeeën protesteren ook niet als mannen, vaders, broers en neven ‘hun’ vrouwen, dochters, zusjes en nichtjes in hun vrijheid belemmeren. Desnoods met lichamelijk en/of sexueel geweld of zelfs verbanning naar een achterlijk dorp in de Rif.

Moeten dat soort ‘vrijwilligers’ nu de openbare orde in bepaalde achterstandswijken van Nederland gaan handhaven? Tijdens feestdagen? En straks 24/7? Wie is daarbij gebaat?

Zo lang door moskeeën en haar bezoekers niet in woord en daad de (rechts)gelijkheid tussen man en vrouw wordt onderschreven, wil ik van het voorstel van Ahmed Marcouch niets weten. Het risico is me te groot. Wat we nu nog achterstandswijken noemen, worden namelijk mogelijk religieuze ghetto’s waar bepaalde reclamefoto’s worden ondergeklad, omdat ze de onzedigheid zouden bevorderen en waar ik me als ongesluierde, Westerse, mondige vrouw niet meer hoef te vertonen.

Over de positie van vrouwen en meisjes in die ghetto’s heb ik het dan nog niet eens…

Advertenties