Crisis

catshuis crisisDit artikel werd gepubliceerd op Volkskrant Opinie.

Drie weken zouden ze gaan onderhandelen. En dan zou er een plan liggen. Een begroting waarmee Nederland de goedkeuring van de EU zou krijgen, waarmee we met gematigd optimisme de toekomst tegemoet zouden zien, waarmee we de crisis het hoofd zouden gaan bieden. Hypotheekrenteaftrek, ontwikkelingssamenwerking, hervormingen op de arbeids- en woningmarkt: ze gingen de zaak eens goed op een rijtje zetten, zodat er betekenisvolle stappen gezet konden worden.
Er werd gelachen, gefietst, gerookt, gesms’t, in de zon gezeten, op schouders geklopt, gesondeerd en gefoezeld op de achterbank. Er was mediastilte, want in zulke betekenisvolle tijden moet je je kunnen concentreren en niet verstrikt raken in partijpolitiek. Het landsbelang, u weet wel waarom.
De drie weken werden er meer. Kan gebeuren. Het was blijkbaar toch wat ingewikkelder dan gedacht.
En dan na zeven weken, op een zaterdagmiddag om een uur of drie, ploft de boel.
Tijdens de persconferenties en interviews wordt de schuld uiteraard bij ‘de ander’ gelegd. De oppositiepartijen zijn er als de kippen bij om de eindeloos herhaalde en nietszeggende one-liners nog eens aan het klootjesvolk te slijten. En ja hoor, daar heb je die verschrikkelijke kreet ook weer: men moet over de eigen schaduw heenstappen…
Het CDA vergeet voor het gemak maar even dat het zelf het hoofd in deze strop heeft gelegd op het tragi-komische congres met die blauwe en gele kaarten. Het CDA voelde zich (door God?) geroepen om het land te redden…
De VVD zegt trots te zijn op wat er bereikt is in de afgelopen anderhalf jaar, in plaats van te erkennen dat het vanaf het begin een heilloze onderneming was: een gedoogconstructie met beleid waar ‘rechts Nederland zich de vingers bij af kan likken’ is blijkbaar gelijk aan een beleid zonder visie. Met je vingers in de mond rechtstreeks naar de afgrond.
De PVV durft te beweren dat ouderen het door hen opgebouwde Nederland voor 4% van hun AOW naar de filistijnen willen zien gaan en blijft maar doorgaan met de volstrekt wereldvreemde oproep tot uittreding uit de EU.
En de leiders van PvdA, SP, GroenLinks en D66 staan glunderend voor de camera’s te verkondigen dat ze er zin in hebben om te laten zien dat zij het klusje wèl kunnen klaren.
Ze zijn niet eens in staat geweest om dit kabinet naar huis te sturen.

Het duurt nog minstens vijf maanden voordat er nieuwe verkiezingen plaatsvinden.
Daarna komt er nog een kabinetsformatie.
Over ongeveer een jaar wordt Nederland misschien weer eens echt geregeerd.
2013 is dan al lang begonnen.

Elk land krijgt de leiders dat het verdiend heeft.
En de crisis waarin wij ons bevinden gaat veel verder dan de economie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s